معلم : شعری که گفتم حفظ کنیدو بخون دانش آموز: یادمون نیست ... معلم : اولش اینه بنی آدم اعضای یكدیگرند كه در آفرینش ز یك گوهرند دانش آموز: بــَــلد نیستیم معلم:این شعر ساده رو هم نتونستی حفظ كنی؟! دانش آموز: مشكل داشتم مادرم مریضه و گوشه ی خونه افتاده ، پدرم واسه بدهی زندونه و مخارج درمان مادرمم بالاست، من بیرون از خونه کار میکنم و باید كارای خونه رو هم انجام بدهم معلم: همین؟باید شعر رو حفظ میكردی مشكلات تو به من مربوط نمیشه! دانش آموز : تو كز محنت دیگران بی غمی نشاید كه نامت نهند آدمی
